ترمو چوب

الوارهای تمام چوب برای نما:

در طراحی و اجرای نمای بیرونی ساختمان اغلب از الوارهای تمام چوبی استفاده میشود. چندین عامل وجود دارد که باعث شده تا الوارهای تمام چوب برای ساخت نمای بیرونی مورد استفاده قرار گیرد که میتوان به عواملی همچون تنوع گونه های درختی و طیف کاملی از مقاطع نما اشاره نمود. کلیه چوب هایی که برای طراحی و اجرای نمای بیرونی به کار میروند ابتدا در کوره های مخصوصی در معرض حرارت قرار میگیرند تا به ترمو وب تبدیل شوند. این نوع چوب که در دمایی بالاتر از ۲۲۰ درجه سانتیگراد حرارت داده میشوند با رنگ های قهوه ای سوخته و قهوه های عسلی عرضه میشوند.

کفپوش های تمام چوب برای فضای باز

از کفپوش های چوبی همواره برای فضاهای داخلی استفاده نمیشود بلکه نوعی از این کفپوشها که از مقاومت بالایی برخوردار هستند را برای فضاهای بیرونی نیز به کار میبرند که در کلاس intensive‌ قرار میگیرند. کفپوش تمام چوب مناسب برای فضاهای باز از ویژگی های منحصر بفردی برخوردار است که همین موضوع باعث شده تا بتوان از آن برای فضاهای باز به راحتی استفاده نمود. کفپوش های مناسب برای فضاهای باز در شاخه های بزرگ عرضه میشوند که این شاخه ها بعد از انجام زیرسازی بر روی کف نصب میشوند.

پارکت های تمام چوب برای فضای داخلی

چوب های مخصوصی که به آن چوب های ترموری نیز گفته میشود برای پوشش کف کاربرد بسیار زیادی دارند. این پوشش ها با نام پارکت برای فضاهای داخلی استفاده میشوند و از چوب درختان متعددی تهیه میگردند که از جمله این درختان میتوان به کاج و توس اشاره نمود. عمده رنگ هایی که برای پارکت های ساخته شده از چوب وجود دارد قهوه ای عسلی و روشن میباشد. پارکت های تمام چوبی که برای فضای داخلی مناسب میباشند در دو کلاس تولید میشوند. یکی از کلاس های پارکت که کلاس M میباشد از قیمت بسیار مناسبی برخوردار است و برای افرادی که از بودجه کمی برخرودار هستند مناسب میباشد. پارکت کلاس I نیز از پارکت های با استحکام و دوام بالا است که البته قیمت آن نیز نسبت به کلاس M بالاتر میباشد.

چوبهای مورد استفاده در فضاهای خارجی به دو دسته فرآوری شده و سخت چوبان تقسيم می گردند:

شرکت های اروپایی متعددی وجود دارند که انواع پارکت های چوبی را تولید و به بازارهای جهانی عرضه میکنند. این شرکت ها روش های خاصی برای ساخت و تولید پارکت های مناسب برای فضاهای خارجی در پیش گرفته اند. حرارت دهی و اشباع دو مرحله مهم در ساخت و تولید پارکت های مناسب برای محیط های باز میباشد که این شرکت ها در این مراحل را طبق استاندارد های خود و بر روی چوب درختان کاج و صنوبر انجام میدهند. همین روش های خاص حرارت دهی و اشباع باعث شده تا این پارکتها از دوام بسیار بالایی برخوردار باشند و طول عمر آنها نیز تا حد زیادی افزایش یابد.

نوعی از پارکت های مناسب برای فضاهای باز وجود دارد که با چوب های بسیار سر سخت و مقاومی تولید میشوند. این چوب ها که از درختان پهن برگ تهیه میشوند از ویژگی های منحصر بفرد زیادی برخوردار هستند که در دوام پارکت، عدم نفوذ پذیری رطوبت و عدم پوسیدگی را به همراه دارد.

ترمو چوب چیست؟

از انواع چوب با مقاومت بالا که در دمای ۲۳۰ درجه سانتیگراد و در مجاورت آب و گردش هوا بعمل می آید ترمو چوب است. حرارتی که برای عمل آوری ترمو چوب استفاده میشود قادر است تا مغز چوب را با حرارتی معادل ۱۸۵ تا ۲۱۲ درجه سانتیگیراد تحت تاثیر قرار دهد. این حرارت به راحتی میتواند هر گونه میکروبی را که در چوب وجود دارد از بین ببرد. طی این فرایند علاوه بر حذف میکروب ها تمامی سمق چوب کشیده شده و رطوبت آن نیز تا حد زیادی کاهش می یابد.

ویژگی های ترمو چوب:

ثبات رطوبت، عدم تغییر در ابعاد، مقاومت بسیار بالا در برابر هر گونه پوسیدگی و فرسایش، عدم تاب برداشتن چوب و همچنین یک نواخت شدن رنگ چوب از ویژگی های منحصر بفرد توموچوب هستند.

ترمو چوب ها دارای 2 روش استاندارد توليد Thermo-S و Thermo-D می باشند :

در روش تولید THERMO-S از چوب های درختان سوزنی استفاده میشود. حرف S که بعد از کلمه  THERMO‌به کار رفته است مخفف کلمه STABILITY‌ بمعنای ثبات میباشد. چوب هایی که در این روش تولید میشوند برای اجزای داخلی ساختمان مورد استفاده قرار میگیرند. اتصالات محیط های خشک، مبلمان داخلی، سونا و درب و پنجره های چوبی از جمله کاربردهای این نوع ترمو چوب هستند.

نوع دیگری از روش های تولید ترموچوب روش THERMO-D‌ میباشد. حرف D مخفف کلمه DURABILITY به معنای دوام است که از آن برای ساخت اجزای بیرونی ساختمان کاربرد بسیار زیادی دارد. این نوع چوب برای ساخت اجزا چوبی به کار رفته در درب و پنجره، نمای ساختمان، سونا، حمام، سرویس بهداشتی و مبلمان های فضای سبز کاربرد دارد.

فرایند ترمو چوب:

صاحب امتیاز تولید ترمو چوب شرکت فنلاندی VTT است. این شرکت برای تولید ترمو چوب سه مرحله مختلف که به ترتیب افزایش دما، خنک کردن و تغییرات ترمو میباشد را بکار میگیرد. در مرحله اول که افزایش دما نام دارد دمای ۱۰۰ که به ۱۳۰ درجه سانتیگراد نیز افزایش می یابد به چوب تحمیل میشود تا رطوبت آن به صفر برسد. علت حرارت دهی با بخار آب در این روش نیز عدم ترک برداشتن چوب میباشد.

مرحله دوم که بعد از مرحله اول انجام میشود خنک کردن نام دارد. در مرحله خنک کردن آب بر روی چوب پاشیده میشود تا حرارت آن به مرور کاهش یاید و خنک شود. البته در این روش ممکن است در مرحله خنک سازی از آب با دمای مختلف استفاده شود.

مرحله سوم که آخرین مرحله است تغییرات ترمو نام گذاری شده است. در این مرحله چوب در درمایی بین ۱۸۵ تا ۲۱۵ درجه سانتی گراد قرار میگیرد تا تغییرات بر روی چوب انجام شود. معمولا چوب در بازه زمانی ۲ الی ۳ ساعت در این حالت قرار میگیرد تا تغییرات به خوبی بر روی چوب اعمال شوند.

در هنگام نصب رعايت موارد زير به اجرای صحيح می انجامد :

برای سطوح عمودی مانند نمای ساختمان (CLADDING) :

·        از شاقول برای زیرسازی استفاده شود.

·        زیرسازی در جهت عمود بر جهت نصب الوار صورت مگیرد.

·        زیرسازی باید با هیچگونه بر آمدگی و ناهمواری نداشته باشد. اجزا زیرسازی نیز باید با فاصله ۵۰ الی ۶۰ سانتیمتر از یکدیگر نصب شوند.

·        چوب مورد استفاده در زیرسازی باید از ضخامت حداقل ۳ سانتی متری برخوردار باشد.

·        گوشه های کار نباید فارسی بر شوند.

برای سطوح افقی مانند کفپوشهای خارجی ( DECKING) :

·        ‌از تراز بودن کفسازی باید اطمینان حاصل شود.

·        قسمت هایی از زیرسازی برای انجام زه کشی باید منفصل باشد.

·        اگر در سطوح شیب دارد نصب شود باید ابتدا تسطیح صورت گرفته و سپس نصب انجام شود.

·        چوب زیر سازی باید ضخامتی در حدود ۴ سانتی متر داشته باشد و همچنین با فاصه ۴۰ سانتی متر از یکدیگر نصب شوند.

·        اگر برای زیرسازی از پروفیل های آهنی استفاده شود باید ابتدا این پروفیل ها رنگ آمیزی شوند.

دستورالعمل نصب چوب های ترمو (نما)

  • حد اقل ضخامت مقطع چوب: اگر چوب های ترمو بر روی نما نصب شوند باید از چوب های با صخامت ۱۸ میلی متر استفاده شود.
  • فاصله پچ یا میخ تا گوشه ی مقطع چوب: برای اینکه از هر گونه ترگ خوردگی لبه چوب جلوگیری شود باید فاصله پیچ با گوشه های مقطع رعایت شوند.
  • فاصله بین چوب های زیرسازی: برای زیر سازی چوب های ترمو تا حد ممکن باید از چوب استفاده شود زیرا امکان اکسیده شدن و فرسایش در زیرسازی های فلزی وجود دارد.
  • جهت قرار گرفتن چوبدل: برخی از مقاطع چوب شکل متقارن نصب را تعیین میکنند و از اینرو باید توجه داشت که چوبدل از عوامل جوی و همچنین نور خورشید در امان باشد.
  • روش نصب عمودی مقاطع چوب: در روش هایی از نصب ترو چوب که قرار بر نصب عمودی میباشد باید این موضوع مورد توجه قرار گیرد که حلقه ها در جهت رو به پایین قرار داشته باشند.

پوشش های محافظ چوب: حتما باید از پوشش های مناسب برای سطح چوب استفاده شود تا از هر گونه پوسیدگی، تغییر رنگ و سایر آسیب هایی که متوجه چوب میشود جلوگیری گردد. پوشش چوب همچنین نسبت به موقعیت جغرافیایی ممکن است متفاوت باشد. 

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :